Ειδησεογραφικό blog για τη ΔΩΡΙΔΑ

* To "DORIDA news" είναι ανεξάρτητο ειδησεογραφικό blog, που στελεχώνεται από επαγγελματίες δημοσιογράφους και επιστήμονες συνεργάτες.Διευθύνεται από το δημοσιογράφο Περικλή Ν. Λουκόπουλο - mail, perilouko@yahoo.gr *

Σάββατο, 7 Ιανουαρίου 2012

ΚΟΠΗ ΠΙΤΑΣ ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΔΩΡΙΔΑΣ

                                      ... με διαρκή ενημέρωση
Αρχή του χρόνου και όπως έχει καθιερωθεί εδώ και δεκαετίες, οι Σύλλογοι κόβουν τις πίτες τους. ΄Oσοι από τους Συλλόγους της Δωρίδας έχουν ορίσει την ημερομηνία και τον τόπο κοπής της πίτας τους, μπορούν να ενημερώσουν το DORIDA News στέλνοντας e-mail στη διεύθυνση perilouko@yahoo.gr

* ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΛΠΟΧΩΡΙΤΩΝ ¨Η ΠΡΟΟΔΟΣ¨
Κυριακή 15 Ιανουαρίου στις 11:30 π.μ. στο Ξενοδοχείο DIVANI ACROPOLIS Παρθενώνος 19-25 , Ακρόπολη. Πιο νωρίς στις 10:30 στον ίδιο χώρο θα πραγματοποιηθεί Γενική Συνέλευση του Συλλόγου με θέματα :
- Απολογισμός ετήσιων πεπραγμένων του Δ.Σ. και προϋπολογισμός του 2012
- Προτάσεις προς το Δ.Σ.
Επίσης από 11:00 έως12:00 θα υπάρχει στο χώρο κλόουν για να διασκεδάσει τα παιδιά.

* ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΛΙΟΔΩΡΙΚΙΩΤΩΝ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ¨Η ΓΚΙΩΝΑ¨
Κυριακή 15 Ιανουαρίου στις 11 π.μ. στην αίθουσα GOLDEN του Ξενοδοχείου Μεγάλη Βρετάνια. Θα τιμηθούν οι αριστεύσαντες μαθητές του Λυκείου Λιδωρικίου και θα υπάρξει μουσικοχορευτικό πρόγραμμα με την παρουσία του χορευτικού του Συνδέσμου.

* ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΑΡΟΥΤΙΑΝΩΝ
Την Κυριακή 15 Ιανουαρίου, στις 11:00 π.μ.. στην αίθουσα του συλλόγου ¨Ο Κουτσουρός¨, Ακροπολίτου 4, Βύρωνας, στο τέρμα των λεωφορείων Αγίου Αρτεμίου.

* ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΤΡΙΚΟΡΦΙΩΤΩΝ ΠΑΤΡΑΣ
Την Κυριακή  22 Ιανουαρίου 2012, καί ώρα 18:00 στην Λέσχη Αξιωματικών Πάτρας,Tερψιθέας 2, θα γίνει η κοπή πίτας του Συλλόγου Τρικορφιωτών Πάτρας.

* ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΔΑΦΝΟΧΩΡΙΤΩΝ ¨Η ΓΛΥΦΑΔΑ¨
Την Κυριακή 22 Ιανουαρίου στις 11:00 π.μ. στα γραφεία του Συλλόγου Μενάνδρου 44, Ομόνοια .

* ΕΝΩΣΗ ΕΥΠΑΛΙΩΤΩΝ ΔΩΡΙΔΑΣ
Την Κυριακή 22 Ιανουαρίου στις 11: 00 π.μ. στη Λέσχη Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων (Σαρόγλειο Μέγαρο) στην Πλατεία Ρηγίλλης. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης θα γίνει και ειδική τελετή για την αδελφοποίηση της Ένωσης με τον ¨Εξωραϊστικό Σύλλογο Καστέλλας-Πειραιά¨.

* ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΜΥΓΔΑΛΙΩΤΩΝ
Την Κυριακή 22 Ιανουαρίου, στις 11:30 π.μ. στην αίθουσα του συλλόγου ¨Ο Κουτσουρός¨, Ακροπολίτου 4 , Βύρωνας.

* ΕΝΩΣΗ ΤΡΙΚΟΡΦΙΩΤΩΝ ΔΩΡΙΔΑΣ
Την Κυριακή 22Ιανουαρίου στις 10 π.μ. στην αίθουσα του Πολιτιστικού Κέντρου του Δήμου Ζωγράφου στην οδό Ανακρέοντος 60. Θα γίνει ακόμα και Γενική Συνέλευση , με οικονομικό απολογισμό του έτους 2011 και αρχαιρεσίες για εκλογή νέου Διοικητικού Συμβουλίου.

* ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΩΡΙΕΩΝ ΠΑΤΡΑΣ
Το Σάββατο 28 Ιανουαρίου 2012 και ώρα 18:30 στο Ξενοδοχείο " ΑΣΤΗΡ" στην Πάτρα, θα γίνει η κοπή της Πρωτοχρονιάτικης πίτας του Συλλόγου Δωριέων Πάτρας.

* ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΡΤΟΤΙΝΩΝ ΦΩΚΙΔΑΣ
Την Κυριακή 29 Ιανουαρίου στις 9:30 π.μ. στα γραφεία του Συλλόγου Αλκέτου 56, Βύρωνας,
- Θα γίνει η Γενική Συνέλευση
- Παρουσίαση απολογιστικών πεπραγμένων
- Έθεση Εξελεκτικής Επιτροπής
- Και θα κοπεί η πίτα του Συλλόγου

* ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΒΡΑΪΛΙΩΤΩΝ
Την Κυριακή 5 Φεβρουαρίου , στις 11:00 π.μ. στην αίθουσα του συλλόγου ¨Ο Κουτσουρός¨, Ακροπολίτου 4, Βύρωνας.

Παρασκευή, 6 Ιανουαρίου 2012

ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΜΑΧΑΙΡΙΑ ΣΤΗ ΔΩΡΙΔΑ Χάθηκε σημαντικό έργο και ..."πέταξαν" τα 8.000.000 ευρώ !

Ο φάκελος του έργου είναι στο ΥΠΕΧΩΔΕ. Οι μελετητές πληρώθηκαν το 2007 μετά από μακροχρόνια δικαστική διαμάχη. Έμεναν ελάχιστες ενέργειες για τη δημοπράτησή του.
Σήμερα έχει πίστωση 1.000 ευρώ και εγγράφεται τυπικά στο πρόγραμμα της περιφέρειας.

Ένα έργο, σχεδόν ώριμο, για τη δημοπράτηση του οποίου απέμεναν ελάχιστες ενέργειες που θα ανακούφιζε την ορεινή Δωρίδα, αλλά και θα συνέβαλε σημαντικά στην ανάπτυξή της, δεν δημοπρατήθηκε ποτέ γιατί «δεν γνώριζαν» ούτε την ύπαρξη του φακέλου, ούτε καν τα 8,5 εκ ε. που έφερνε το έργο «προίκα» στη Φωκίδα.

Σήμερα, όπως μας ενημέρωσε η Αντιπεριφερειάρχης Φωκίδας  Γιώτα Γαζή παραμένει “ανενεργό” και απλώς εγγράφεται τυπικά στο πρόγραμμα με μια πίστωση μόλις 1.000 ευρώ.

Το ιστορικό του έργου που δεν έγινε ποτέ

Το έργο αυτό αποτελεί πάγιο αίτημα των κατοίκων από τη δεκαετία του ’70. Πρόκειται για τη γέφυρα στο Στενό λίμνης Μόρνου. Για την ιστορία να αναφέρουμε ότι όταν κατασκευάστηκε η λίμνη υπήρχε ένα μικρό γεφύρι σε εκείνο το σημείο που διευκόλυνε την πρόσβαση στην απέναντι πλευρά, χωρίς να αναγκάζονται κάτοικοι και επισκέπτες να διανύουν χιλιόμετρα για μια απόσταση λίγων μέτρων.

Η δημιουργία της Λίμνης μεγάλωσε την απόσταση αυτή, καθώς ανέβηκε η στάθμη του νερού. Παρόλα αυτά η απόσταση και πάλι παρέμενε μικρή και η αντικατάσταση της γέφυρας ήταν παντελώς απαραίτητη, όπως απαραίτητη ήταν τότε και η απαίτηση αντισταθμιστικών οφελών για τις δεσμεύσεις που επέφερε η λίμνη στις περιουσίες και τις δραστηριότητες των κατοίκων, τα οποία δεν ζητήθηκαν ποτέ.

Το 1998 και το 1999 ο τότε βουλευτής Φωκίδας Δημήτρης Θάνος με δυο επιστολές, μια προς τον τότε υφυπουργό ΠΕΧΩΔΕ Χρήστο Βερελή και μια προς τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της ΕΥΔΑΠ Διονύση Ξένο θέτει για πρώτη φορά το αίτημα της τοπικής κοινωνίας για κατασκευή της γέφυρας στη θέση Στενό, ενώ στις 10 Δεκεμβρίου του 1999 ο Χρήστος Βερελής διαβιβάζει εγγράφως το αίτημα στην ΕΥΔΑΠ και ζητεί να εξεταστεί η δυνατότητα εκπόνησης μελέτης.

Η ΕΥΔΑΠ ανταποκρίθηκε θετικά και τον Μάρτιο του 2000 δημοσίευσε πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος (αρ.πρωτ. 237435/1-3-2000) για την εκπόνηση της μελέτης με τίτλο «Μελέτη για την κατασκευή γέφυρας στη θέση ΣΤΕΝΟ λίμνης Μόρνου», με προεκτιμούμενη αμοιβή 120.000.000 δραχμές, άνευ ΦΠΑ.

Η ημερομηνία λήξης για την παραλαβή των αιτήσεων εκδήλωσης ενδιαφέροντος είχε οριστεί στις 14:00 της 14ης Απριλίου του 2000.

Την 1η Ιουνίου του 2000 το διοικητικό συμβούλιο της ΕΥΔΑΠ εγκρίνει (αριθμός απόφασης: 12530) την ανάθεση της μελέτης σε ομάδα συμπραττόντων γραφείων μελετητών και στις 4 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους υπογράφεται το συμφωνητικό ανάθεσης μεταξύ της ΕΥΔΑΠ και του ανάδοχου μελετητή.

Οι πρώτες μελέτες φτάνουν στην ΕΥΔΑΠ και εγκρίνονται (αρ. απόφ. 13792/29-5-2002). Πρόκειται για τις μελέτες: Τοπογραφική, Προκαταρκτική Τεχνικού έργου, γεωτεχνική, Προμελέτη Οδοποιίας και οριστική Γεωλογική. Μετά την έγκρισή των μελετών οι ΕΥΔΑΠ τις διαβιβάζει στο ΥΠΕΧΩΔΕ μαζί με την υπογραφείσα σύμβαση, λόγω αδυναμίας της να συνεχίσει την επίβλεψη των υπολοίπων
μελετών από έλλειψη τεχνογνωσίας.

Το Υπουργείο Οικονομίας στις 11 Νοεμβρίου του 2002 με την 211268/ΔΕ-11801 απόφασή του εγκρίνει πίστωση 500.000 ε από το πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων για την ολοκλήρωση των μελετών και στις 27-11-2002 το ΥΠΕΧΩΔΕ (Δ/νση Έργων Οδοποιίας αναλαμβάνει την εκπόνηση μελέτης σκοπιμότητας, προμελέτης της γέφυρας και μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων.

Οι μελέτες αυτές ολοκληρώθηκαν και εγκρίθηκαν από το ΥΠΕΧΩΔΕ.

Στις 5 Αυγούστου του 2003 το υπουργείο Οικονομίας με την 55124/ΔΕ-8009 απόφασή το ενέταξε στη ΣΑΕ 009 και χρηματοδότησε το έργο «Κατασκευή γέφυρας στο ΣΤΕΝΟ της λίμνης Μόρνου μετά των οδικών προσβάσεων αυτής» προϋπολογισμού 8.230.430 ευρώ.
Το μόνο που απέμενε για την υλοποίηση του έργου ήταν τα Τεύχη Δημοπράτησης και η Διακήρυξη Δημοπράτησης που φυσικά δεν έγινε ποτέ.

Που κόλλησε το έργο

Η μεταφορά του από την ΕΥΔΑΠ στο ΥΠΕΧΩΔΕ δημιούργησε ένα γραφειοκρατικό ζήτημα, ανάλογο με αυτό που επικαλούνταν για το Κέντρο Στήριξης ΑμεΑ, καθώς η ΕΥΔΑΠ είχε γίνει ανώνυμη εταιρεία και δεν μπορούσε το ΥΠΕΧΩΔΕ να αποπληρώσει τη μελέτη. Για την επίλυση αυτού του τυπικού ζητήματος χρειαζόταν να περάσει μια τροπολογία, η οποία είχε ενσωματωθεί σε σχέδιο νόμου αρχές το 2004, η συζήτηση του οποίου αναβλήθηκε. Τελικά μεσολάβησαν οι εκλογές και η αλλαγή κυβέρνησης με αποτέλεσμα να μην περάσει η επίμαχη τροπολογία. Ο μελετητής ωστόσο που είχε ολοκληρώσει τη δουλειά του διεκδίκησε με ένδικα μέσα
την πληρωμή του και τα κατάφερε μόλις μέσα στο 2007.

Με το ΠΑΝΦΩΚΙΣ, ο τότε νομάρχης Νίκος Φουσέκης βρήκε την ευκαιρία να επαναφέρει το έργο και προσπάθησε να το προωθήσει μέσω του προγράμματος.

Αξίζει να αναφέρουμε ότι όταν ο πρώην βουλευτής Γιάννης Μπούγας αποκαλούσε “μύθο” τις ενέργειες που είχαν γίνει για το έργο και διαβεβαίωνε ότι δεν υπήρχε ενταγμένο σε κανένα πρόγραμμα, ο Νίκος Φουσέκης επιβεβαίωνε όχι μόνο όσα είχαν γίνει, αλλά και την αναγκαιότητά του.

Οι κάτοικοι της περιοχής πάντως ζητούν επιτακτικά την κατασκευή του, ενώ δεν κρύβουν την πικρία τους, που ουσιαστικά τους έχουν δεσμεύσει την περιοχή και τις περιουσίες τους, δίχως να πάρουν ποτέ το παραμικρό αντιστάθμισμα.

Ρεπορτάζ από την ΩΡΑ της ΦΩΚΙΔΑΣ

Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2012

Η επανακατοίκηση της ορεινής Δωρίδας


Αρθρο του Κώστα Γιαννίρη *
Η Δωρίδα είναι μια κατεξοχήν ορεινή περιοχή, που στη διάρκεια των τελευταίων 60 χρόνων έχασε το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της, πολλές από τις παραδόσεις της ξεχάστηκαν και οι κάτοικοί της διασκορπίστηκαν σε όλες τις γωνιές του πλανήτη. Η εγκατάλειψη είναι φανερή σ’ όποιον επισκέπτεται τα χωριά της και είναι αμφίβολο αν οι νέες γενιές, που αναλαμβάνουν τα πατρικά σπίτια, θα έχουν τους πόρους και τη διάθεση για να τα συντηρήσουν. Υπάρχει τρόπος να μεταστραφεί αυτή η δυσοίωνη κατάσταση;

Ο συνολικός πληθυσμός της Φωκίδας μειώθηκε κατά 16% μεταξύ 2001 και 2011. Ήταν μια περίοδος οικονομικής ανάπτυξης και οι κάτοικοι κατευθύνονταν προς τις μεγάλες πόλεις για μια καλύτερη ζωή. Ήδη, κατά την απογραφή του 2001, το δημοτικό διαμέρισμα Βαρδουσίων έχει μόνο 8 κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, είναι δηλαδή πιο αραιοκατοικημένο και από τη Ρωσία, κι αυτό με την παραδοχή ότι η Αρτοτίνα έχει 499 μόνιμους κατοίκους και η Κερασιά 99. Η πραγματική πυκνότητα πληθυσμού του διαμερίσματος Βαρδουσίων είναι μικρότερη απ’ αυτή της Ισλανδίας, που είναι μόνιμα καλυμμένη με πάγους και όπου τα δέντρα σπανίζουν. Αναρωτιέται κανείς αν αυτό το μέγεθος της εγκατάλειψης οφείλεται αποκλειστικά στους σκληρούς χειμώνες της βόρειας Δωρίδας ή αν θα πρέπει να αποδοθεί στην παντελή έλλειψη κρατικής μέριμνας για τις ορεινές περιοχές.

Η ορεινή Ελλάδα ενίοτε κατοικήθηκε από πληθυσμούς που προσπαθούσαν να ξεφύγουν από τους κατακτητές και την εξοντωτική φορολογία που αυτοί επέβαλλαν. Είναι γνωστό ότι κατά τη σύντομη περίοδο της γερμανικής κατοχής, για παράδειγμα, ο πληθυσμός στα ορεινά χωριά δεν επηρεάστηκε σημαντικά, ενώ οι κάτοικοι της Αθήνας λιμοκτονούσαν. Άραγε αυτές οι ιστορικές συνθήκες έχουν περάσει ανεπιστρεπτί ή ο πληθυσμός θα αναγκαστεί να βρει ξανά καταφύγιο στα βουνά;

Στην πραγματικότητα έχει ήδη αρχίσει η επιστροφή του πληθυσμού από την Αθήνα προς την επαρχία. Η αυτονομία στην παραγωγή της τροφής, τα φθηνότερα ενοίκια, το καταφύγιο της πατρικής περιουσίας, το φυσικό περιβάλλον οδηγούν ξανά τους ανθρώπους στα χωριά και τις μικρές πόλεις. Μπορεί όμως η Δωρίδα να προσφέρει στους κατοίκους της ό,τι χρειάζονται σύμφωνα με τις σύγχρονες απαιτήσεις της ζωής;

Για να απαντήσουμε στο ερώτημα αυτό, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι το ηπειρωτικό κλίμα δεν είναι εξ ορισμού απαγορευτικό για την ανθρώπινη κατοίκηση και ευημερία. Η Ελβετία, για παράδειγμα, είναι μια χώρα κατεξοχήν ορεινή, με δύσκολους χειμώνες, που όμως παρέχει στους πολίτες της μια άνετη οικονομικά ζωή και συντηρεί έναν πυκνό πληθυσμό. Ακόμα και στη χώρα μας, ορεινοί τόποι που επένδυσαν στην πολιτιστική και αρχιτεκτονική τους κληρονομιά, όπως τα Ζαγοροχώρια, μπορούν να παράγουν ένα εισόδημα που καλύπτει τις σύγχρονες ανάγκες, παρόλο που είναι γεωγραφικά απομονωμένοι.

Οι λόγοι που οδήγησαν στην εγκατάλειψη του ορεινού χώρου έχουν στις μέρες μας εκλείψει - υπάρχουν πλέον τα μέσα, ώστε οι άνθρωποι να ζήσουν ξανά στα βουνά με κάποια άνεση. Η εποχή που οι παππούδες μας επιβίωναν σε χωριά χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα και δρόμους ανήκει πλέον στο παρελθόν. Χρησιμοποιώντας τη νέα τεχνολογία οι ορεινοί πληθυσμοί μπορούν να πετύχουν έναν υψηλό βαθμό ενεργειακής και διατροφικής αυτονομίας, χωρίς να κάνουν συμβιβασμούς στην ποιότητα ζωής τους.

Απαιτούνται όμως ορισμένες συνθήκες, ώστε τα ορεινά χωριά της Δωρίδας να γίνουν ελκυστικά ως τόπος μετεγκατάστασης. Μια βασική προϋπόθεση είναι η ύπαρξη σχολείων. Η πικρή αλήθεια είναι ότι η πολιτεία αθετεί τη συνταγματική της υποχρέωση για παιδεία προς τους κατοίκους των ορεινών χωριών. Υπάρχουν κάτοικοι που αναγκάζονται να εγκαταλείψουν την ορεινή Δωρίδα, επειδή τα παιδιά τους φτάνουν σε ηλικία που πρέπει να πάνε στο Δημοτικό- αντίστοιχα αποθαρρύνεται και η εγκατάσταση των νέων γονιών. Στην περίπτωση μιας οικογένειας που αποφασίζει να εγκατασταθεί στην Αρτοτίνα, για παράδειγμα, θα πρέπει τα παιδιά να μετακινούνται τέσσερις ώρες την ημέρα σε ορεινό δρόμο προκειμένου να πάνε σχολείο. Στην πράξη, είναι αδύνατο για τους μαθητές να εκπληρώσουν την υποχρεωτική τους εκπαίδευση, με αποτέλεσμα το κράτος να απαγορεύει την εγκατάσταση πληθυσμού στο δημοτικό διαμέρισμα Βαρδουσίων. Στην εποχή μας υπάρχουν λύσεις για την εκπαίδευση απομακρυσμένων πληθυσμών. Οι προηγμένες χώρες χρησιμοποιούν σ’ αυτές τις περιπτώσεις έναν συνδυασμό από μαθήματα στο σπίτι και εξ αποστάσεως εκπαίδευση.

Αν λυθεί το πρόβλημα της έλλειψης σχολείων, βελτιωθεί το οδικό δίκτυο και προστατευθεί η φύση και η παραδοσιακή αρχιτεκτονική, η περιοχή της Δωρίδας μπορεί ξανά να αποκτήσει μόνιμο και σταθερό πληθυσμό, που να βιοπορίζεται από τον πεζοπορικό και φυσιολατρικό τουρισμό, από τον κυνηγετικό τουρισμό και από την ορθολογική εκμετάλλευση των πλούσιων δασών και των υδάτων της. Τότε η Δωρίδα θα μπορέσει και πάλι να αποτελέσει καταφύγιο για τους ανθρώπους της και έναν ευχάριστο προορισμό για τους επισκέπτες της.

* Ο Κώστας Γιαννίρης  είναι Καθηγητής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης με καταγωγή από Κερασιά Δωρίδας

Εξαφάνιση ανάπηρου από τη Μακρινή

Αφαντος από την Τρίτη 27 Δεκεμβρίου 2011 είναι ο Ε.Β., 55 ετών, κάτοικος Μακρινής Δωρίδος. Ο εξαφανισθείς ειδοποίησε ταξιτζή κοντινού χωριού να του αγοράσει τρόφιμα, και μόλις ο ταξιτζής έφθασε στο σπίτι του Ε.Β. με την παραγγελία και διαπίστωσε ότι ο Ε.Β. δεν ήταν εκεί όπως πάντα, παραξενεύτηκε και άρχισε να τον ψάχνει. Όταν είδε ότι περνούσαν οι ώρες χωρίς αποτέλεσμα, ειδοποίησε συγχωριανούς και μαζί ειδοποίησαν την αστυνομία και από τότε οι έρευνες είναι σε εξέλιξη, χωρίς αποτέλεσμα. Ο Ε.Β. είχε ιδιόρρυθμο χαρακτήρα,ήταν πολύ νευρικός και είχε εκ γενετής μειωμένη όραση.


Ζούσε μόνος στο σπίτιτου στο κέντρο της Μακρινής και μιλούσε μόνο με 2 συγκεκριμένα άτομα, αφού όλα τα υπόλοιπα τον κορόιδευαν για τον νευρικό του χαρακτήρα, γι’ αυτό και είχε συχνές προστριβές με όλους τους υπόλοιπους κατοίκους. Όλοι στη Μακρινή απορούν πώς μπορούσαν αυτά τα 2 άτομα και συνεννοούνταν του. Νευρίαζε αμέσως,πολύ εύκολα, σε σημείο που μάλωνε με τους ταξιτζήδες και αυτοί φοβούμενοι για τη σωματική τους ακεραιότητα, δεν τον έβαζαν στα αυτοκίνητά τους, αλλά ό,τι πράγματα ήθελε να αγοράσει, τους τα έλεγε από το καρτοτηλέφωνο και του τα πήγαιναν. Αυτός ο άνθρωπος ήθελε στοργή, υπομονή και ευγένεια, αλλά σχεδόν όλοι στη Μακρινή, αντί να του μιλούν με το καλό, του φώναζαν και τον οδηγούσαν στα άκρα. Ο Ε.Β. ήταν πραγματικά αξιολύπητος.

Μόνο του εισόδημα ήταν η αναπηρική σύνταξη, και αυτή μειωμένη, αφού πριν από λίγα χρόνια που έπρεπε να περάσει από επιτροπή στη Λαμία, κανείς από τους κατοίκους της Μακρινής και τα αδέρφια του,δε φρόντισε να μεριμνήσει σχετικά. Μόλις μειώθηκε η σύνταξή του, το πρώτο πράγμα που έκανε για να τα βγάλει πέρα οικονομικά ήταν να φωνάξει τη ΔΕΗ για να του κόψει το ρεύμα. Μαγείρευε σε πετρογκάζ, καθημερινά έβαζε τα ρούχα του σε μπουγάδες στο χέρι και για τουαλέτα είχε το… δάσος! Όταν είχε καλό καιρό,πήγαινε περπατώντας για ψώνια στο Λιδωρίκι (περίπου 4 ώρες με τα πόδια), αφού κανείς δεν τολμούσε να τον βάλει στο αυτοκίνητό του.

Ένας αδερφός του ζει στη Μακρινή,με τον οποίο όμως δε μιλούσε επειδή μάλωσαν πριν από χρόνια. Αρκετά αδέρφια του ζουν σε κοντινά μέρη της Μακρινής, τα οποία όμως φαίνεται ότι μάλλον δε φρόντισαν τόσο όσο έπρεπε τον αδερφό τους, για να έχει τις στοιχειώδεις τουλάχιστον συνθήκες ζωής, αφού ο ίδιος δεν ήταν σε θέση να φροντίσει πλήρωςτον εαυτό του, με απώτερο αποτέλεσμα αυτής της έλλειψης φροντίδας από τους οικείους του και την αδιαφορία των γειτόνων του, την εξαφάνισή του.

Ο Ε.Β. δεν ήταν τρελός όπως τον αποκαλούσαν κάποιοι στη Μακρινή. Ήταν άτομο περιορισμένης αντιλήψεως που είχε ανάγκη από ψυχολογική υποστήριξη. Τί έφταιξε στην ιδιόρρυθμη συμπεριφορά του; Πολλά… Σίγουρα του κόστισε πολύ ο θάνατος της μητέρας του όταν ήταν σε ηλικία 6 ετών περίπου. Από μικρό παιδί είχε πρόβλημα όρασης και φορούσε γυαλιά.Πολλά από τα παιδιά στη Μακρινή, τον κορόιδευαν που φορούσε γυαλιά από μικρός,με αποτέλεσμα να αισθάνεται άσχημα. Γιατί το έκαναν; Επειδή ως παιδιά δεν ήταν σε θέση να καταλάβουν ότι του έκαναν κακό. Δυστυχώς, όμως και οι γονείς τους αποδείχθηκαν κατώτεροι των περιστάσεων, αφού δεν επέπλητταν τα παιδιά τους για τη συμπεριφορά τους στο φίλο και γείτονά τους αφού όλοι ζούσαν σε μικρό χωριό,αλλά αδιαφορούσαν και τα άφηναν να συνεχίζουν, μη μπορώντας να σκεφθούν το κακό που το έκαναν.

Εκείνη την εποχή οι μόνιμοι κάτοικοι της Μακρινής ήταν τσοπάνηδες και αγρότες που τελείωσαν μόνο το δημοτικό. Όσοι έφυγαν από τη Μακρινή και πήγαν σε άλλα μέρη (κυρίως σε Αττική και Αμερική), προχώρησαν και στη μόρφωση και στην εργασία. Η Μακρινή όμως ήταν ένα από τα πιο καθυστερημένα χωριά της Φωκίδας, που μόλις το 1971 πήγε ρεύματης ΔΕΗ και δρόμος αυτοκινήτου. Μέχρι τότε, οι κάτοικοι της Μακρινής ζούσαν με πρωτόγονα μέσα και οι αντιλήψεις τους κάθε άλλο παρά σύγχρονες για την εποχή τους ήταν, αφού κυριαρχούσαν οι προλήψεις και οι δεισιδαιμονίες. Γι’ αυτό και οι περισσότεροι κάτοικοι έχουν ιδιαίτερα περίπλοκες συγγένειες μεταξύ τους,αφού επικρατούσε η άποψη να παντρεύονται από δεύτερα-τρίτα ξαδέρφια ο ένας τον άλλον, για να μην πάει «ξένος» στο χωριό…

Επομένως, τις απαντήσεις για την παράξενη συμπεριφορά του Ε.Β. προς τους συνανθρώπους του ίσως δεν πρέπει να τις δώσει μόνο ψυχολόγος ή ψυχίατρος, αλλά καλύτερα ένας ή μία κοινωνιολόγος, που θα πρέπει να ερευνήσει σε βάθος πολλών δεκαετιών όλη την κοινωνική λαογραφία, ανθρωπολογία και φιλοσοφία των κατοίκων της Μακρινής. Πού να βρεθεί όμως στη Μακρινή σοβαρά σκεπτόμενο άτομο με γνώσεις κοινωνιολογίας για να μελετήσει διεξοδικά τους παραπάνω τομείς και από τα συμπεράσματα που θα εξάγει, να βγάλει ακόμα και διδακτορική διατριβή;

ΠΗΓΗ: http://agnantiroumelis.blogspot.com

2012 : Έτος αρχι-λιτότητας ;


Της Στέλλας Πριόβολου *

Το 2011 τελείωσε, και μαζί του τελείωσε η εικονική ευδαιμονία της Ελλάδας μετά τη Μεταπολίτευση. Ο απολογισμός του έργου των κυβερνητών της χώρας μας, ζώντων και τεθνεώτων, προβάλλει απογοητευτικός με θύματα πολίτες βυθισμένους σε κακουχία και πολιτικούς βολεμένους και οικονομικά εύρωστους, «έχοντες και κατέχοντες» στον τόπο μας και στην αλλοδαπή, οι οποίοι ετοιμάζονται να ζητήσουν την ψήφο μας σε λίγους μήνες για να μας ...αποτελειώσουν !

Το 2012 ήρθε, και οι καθιερωμένες ευχές ανταλλάσσονται για υγεία και ευτυχία.

Όμως, ο Άι-Βασίλης αυτή τη φορά, όχι μόνον δεν ήρθε, αλλά μας εγκατέλειψε ως φαίνεται οριστικά.

Η χρονιά που έρχεται, αναμένεται χειρότερη, όπως συμπεραίνεται από τις δηλώσεις των ίδιων των κυβερνώντων, οι οποίοι δεν μπορούν να κρύψουν πλέον την αλήθεια, που έκρυβαν, αφού οι συγκυβερνώντες εταίροι μας δεν παραλείπουν να μας την υπενθυμίζουν νυχθημερόν.

Η κυβέρνηση, μάλιστα, λόγω Χριστουγέννων, μας άφησε να περάσουμε απερίσπαστοι τις γιορτές, να χαρούμε τον ερχομό της –φευ χειρότερης- νέας χρονιάς, και θα επανέλθει, όπως ακριβώς συμβαίνει με τους γιατρούς, που αναβάλλουν για τον ίδιο λόγο τη μοιραία χειρουργική επέμβαση βαρέως ασθενούντων !

Έτσι, λοιπόν, η μόνη ευχή, κατά την ταπεινή και ίσως απαισιόδοξη δική μου άποψη, είναι: «Χρόνια ανεκτά» αντί για «Χρόνια πολλά», γιατί τα «πολλά» είναι επικίνδυνα και για μας και για τη χώρα.

Τόπο στα νιάτα, μήπως και η πτωχή μας Ελλάδα μπορέσει με ..λιγότερους να αγκαλιάσει τους νέους, τα καλύτερα μυαλά της, που ολοένα μας εγκαταλείπουν με αβεβαιότητα επιστροφής στην πατρίδα!

*  Η Στέλλα Πριόβολου είναι Καθηγήτρια Πανεπιστημίου, πρόεδρος στο Τμήμα Ιταλικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών

Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2012

ΔΩΡΙΔΑ:ΠΟΥ ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ,ΤΙ ΘΕΛΟΥΜΕ


Το 2012 μπήκε στη ζωή μας , με τις καθιερωμένες ευχές, αλλά με αβεβαιότητες , ανασφάλειες , ερωτηματικά, φτώχεια και γκρίζα ατμόσφαιρα.

Η Δωρίδα δεν είναι βέβαια έξω από αυτό τον κύκλο. Έχει μάλιστα ακόμα ένα ¨ προπατορικό αμάρτημα¨ που κουβαλά. Την εγκατάλειψη και απομόνωση αναπτυξιακά εδώ και δεκαετίες .

Ποιοι ευθύνονται και πόσο, το γνωρίζει ο πολίτης της Δωρίδας. Δεν πρέπει όμως να σταθούμε σ΄ αυτό. Τα παθήματα πρέπει να μας γίνουν μαθήματα και όλοι , πολίτες και δημοτικοί άρχοντες, με σύνεση και γνώση να αποφασίσουμε τι ζητάμε και ποιοι είναι οι στόχοι για το μέλλον της περιοχής μας.

Οι λαϊκίστικες κραυγές πρέπει να σωπάσουν. Η ορθοπόδηση και η ανάπτυξη , που είναι η επιθυμία όλων , δεν θα έρθει με φθαρμένα υλικά και λογικές . Η κρατικοδίαιτη και δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία ανάπτυξης, που πάντα στοχεύαμε και διεκδικούσαμε εδώ στη Δωρίδα, πρέπει να φύγει ανεπιστρεπτί από όλους, αν θέλουμε να δει άσπρη μέρα ο τόπος μας .

Να βλέπουμε το δάσος και όχι το δένδρο. Να διεκδικούμε ουσιαστικά μέτρα και υποδομές ανάπτυξης και όχι να ζούμε με την ψευδαίσθηση διεκδίκησης και συνέχισης της δημοσιοϋπαλληλικής ανάπτυξης.

Σ΄ αυτό βαριά ιστορική ευθύνη έχει και η ηγεσία της Δωρίδας , η Δημοτική Αρχή , που μπαίνει στο δεύτερο χρόνο της ζωής της.

Σε γενικές γραμμές , παρά τις φοβερές εγγενείς δυσκολίες ,τη πρώτη χρονιά τα πήγε καλά. Τώρα πλέον θα πρέπει να σπάσει αυγά για να φτιάξει την ¨ομελέτα της ανάπτυξης¨, που τόσο ανάγκη έχει η Δωρίδα μας.

* Άρθρο της εφημερίδας ΤΟ ΕΥΠΑΛΙΟ

Δευτέρα, 2 Ιανουαρίου 2012

Ενημέρωση για κοπή πίτας Συλλόγων


Αρχή του χρόνου και η παράδοση θέλει οι Σύλλογοι των χωριών μας να κόβουν τις πίτες τους.


Όσοι Σύλλογοι έχουν αποφασίσει για την ημέρα και τον τόπο που θα πραγματοποιηθεί η εκδήλωσή τους , εφ΄ όσον επιθυμούν , μπορούν να μας ενημερώσουν στο


e-mail : perilouko@yahoo.gr

για να αναρτηθούν στο DORIDA News

ΕΝΑ ΕΥΡΗΜΑΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ…ΕΥΧΩΝ!

Εκατοντάδες τα ευχετήρια μηνύματα που λάβαμε πρωτοχρονιά , μέ SMS και E-MAIL .

Το πιο ευρηματικό μας το έστειλε ο φίλος επιχειρηματίας Κώστας Τσιγαρίδας και σας το μεταφέρουμε…

«ΛΟΓΩ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΔΥΣΚΟΛΙΩΝ , ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΗΝΥΜΑ ΠΟΥ ΣΤΕΛΝΩ ΦΕΤΟΣ !
ΓΙ΄ΑΥΤΟ , ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ, ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ, ΚΑΛΟ 15ΑΥΓΟΥΣΤΟ, ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΓΙΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ-ΓΙΟΡΤΗ-ΕΠΕΤΕΙΟ.
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΟΤΙ ΚΑΛΟ ΣΥΜΒΕΙ (ΠΡΟΑΓΩΓΗ, ΑΥΞΗΣΗ, ΤΖΟΚΕΡ, ΑΡΑΒΩΝΑ, ΓΑΜΟ, ΓΕΝΝΗΣΗ ΠΑΙΔΙΟΥ-ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΟΥ, ΒΑΠΤΗΣΙΑ)!
ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΤΟ 2012 !»